Herken je jezelf in Piet?

Piet is iemand die worstelt met de volgende vragen:
Is dit het werk wat ik wil blijven doen, tot m'n 65e?
Heb ik nog wel plezier in dit werk?
Wordt het niet eens tijd om te veranderen van werk?
Wat kan ik nog meer?

Loopbaanbegeleiding zou Piet veel kunnen helpen.

Piet is een man die ooit uit idealisme is begonnen met jeugdtheater. Destijds werd theater voor jongeren gezien als iets minderwaardigs en Piet heeft in de loop der jaren uiterst succesvol gedemonstreerd dat dat onzin is. De laatste jaren heeft Piet wat last van zijn rug gekregen en bovendien groeit zijn irritatie als hij iedere speeldag weer al om twee uur in de auto moet stappen om vervolgens uren in de file te staan. De rollen die hij krijgt boeien hem ook niet meer zo en de nieuwe regisseur van het gezelschap is twee keer zo jong als hij en bovendien twee keer zo bijdehand. Kortom, er moet iets veranderen.

Aan het begin van loopbaanbegeleidingstraject schrijft Piet zijn autobiografie. Vervolgens kijkt Piet samen met Bureau Els Maas naar de hoogte- en dieptepunten uit zijn carrière en destilleren ze samen 'de rode lijn'. Piet geeft aan wat hij nou zo leuk vindt aan acteren voor kinderen en wat elementen zijn die hij misschien meer zou willen uitdiepen. Ook krijgt hij de opdracht om te dromen over carrières en opleidingen die hij 'altijd nog eens' had willen doen. Uiteindelijk worden droom en fantasie getoetst op hun kracht in de realiteit met als gevolg dat Piet óf iets heel anders gaat doen óf doorgaat met zijn werk. Met als grote verschil dat hij nu weer precies weet waarom hij het zo leuk vindt.

Verslag van een ervaringsdeskundige:

Toen ik aan de loopbaanbegeleiding begon, lag alles aan diggelen. Mijn privé leven was een chaos en wat werk betreft wist ik alleen dat ik niet verder wilde met wat ik deed, maar hóe het anders moest wist ik niet.
Meteen na de intake had ik vertrouwen dat ik op de juiste plek was aanbeland. Els gaf blijk van een goed inzicht en gaf het vertrouwen dat er wel een antwoord zou zijn op alle vragen die ik had, Ik vond het ook een verademing om te kunnen praten met iemand die het "vak" kent maar niet een directe collega of vriend was. Met collega's is het moeilijk je twijfels over het werk te uiten. Zij zijn er zo dicht bij betrokken.

Ik zag er in eerste instantie erg tegenop om een biografie te schrijven, was bang dat het een aaneenschakeling van mislukkingen en frustraties zou worden -zo keek ik op dat moment namelijk tegen alles aan wat ik gedaan had. Maar het tegendeel bleek waar. Ik ontdekte een lijn in mijn loopbaan. Ik realiseerde me hoeveel ik onderweg geleerd heb en kreeg inzicht in de drijfveren van mijn keuzes. Ook merkte ik tijdens het schrijven hoe belangrijk spelen en bezig zijn met spelen voor me is.

Ik vind dat Els een mooie mix maakt van persoonlijk en professioneel. Daardoor ontstaat vertrouwen en zo verdiepten de gesprekken naar aanleiding van de biografie mijn begrip. Vooral het oproepen van beelden over mijn wensen heeft me heel veel inzicht gegeven. Dat opende mijn ogen voor de gespletenheid in mijn leven. Naar buiten toe de adequate, intelligente en zelfstandige, ik-heb-niemand-nodig vrouw in een mannenpak, aan de andere kant het verlangen naar heel relaxed een glas wijn delen met anderen.

Het werken met kwaliteiten was ook prima. Het leerde me dat ik een aantal kwaliteiten over-ontwikkeld had. De rationele kant, het inzicht en overzicht waren kwaliteiten die langzamerhand valkuilen waren geworden. Het had me tot een buitenstaander gemaakt. De observator die niet echt deelneemt. De andere kant, het samenwerken in een proces, delen, onderzoeken, vragen stellen, experimenteren waren op de achtergrond geraakt of in veel gevallen helemaal weg. Het meisje van zeventien dat totaal op kon gaan en genieten van de vrijheid van het spelen was onderweg verdwenen.

Nu, aan het einde van de rit, is mij een hoop meer duidelijk. Ik weet nu zeker dat ik les wil geven. Op beroepsopleidingen. Dat kan een kunstvakopleiding zijn of een sociaal-pedagogische opleiding. dat lesgeven kan bestaan uit vaardigheden aanleren maar ik zou het ook heel leuk vinden om studenten te begeleiden. Jonge beginnende mensen coachen lijkt me ook heel leuk. Ik wil ook blijven spelen. Interactief theater, korte projecten. Misschien zelfs wel een programma schrijven maar dan niet alleen. Regisseren wil ik bovendien ook blijven doen, maar ik zal ervoor waken niet de totale verantwoordelijkheid op me te nemen.